MALTA M

Włochy I

Francja FR

Gruzja GEO

Turcja TR

Słowacja SK

Islandia IS

Wyspy Owcze FO

Grenlandia GL

Portugalia P

Hiszpania ES

Gibraltar

Maroko MA

Monako MC

Finlandia FI

Norwegia NO

Dania DK

Estonia EE

Łotwa LV

LitwaLT

Wlk. Brytania GB

Szwecja SE

Belgia BE

Chorwacja HR

Termin: sierpień 2003r.

To nasza ostatnia wyprawa i niestety jedna z krótszych. Brak urlpou nie pozwolił na wakacje dłuższe niż 2-tygodniowe. Stąd też nasze rozterki - co wybrać, dokąd pojechać. Aż w końcu po wielu mdyfikacjach powstał plan trasy, który zrealizowaliśmy:

Dzień 1.
Po całonocnej jeździe dotarliśmy do portu w Gdyni. Po odprawie wjechaliśmy na prom. 10 godzin rejsu i już przed nami terminal w Karlskronie. Podczas odprawy padło pytanie o ilość posiadanej przez nas gotówki. I - co nas zaskoczyło - poproszono nas o ich pokazanie.

Dzień 2.
Sail Karlskrona - w porcie las masztów i rej. Ale na żaglowcach i jachtach świat się nie kończy. Pomimo siąpiącego deszczu wybralismy się na spacer po mieście. Odwiedziliśmy między innymi Muzeum Morskie i złożyliśmy daninę staremu Rosenbomowi.Popołudniu uciekając przed deszczem wyjechaliśmy z Karlskrony w kierunku Ryd.
Pod miastem jest miejsce zwane Kyrko Mosse. Tam wrakami samochodów zajmuje się natura. Jest to teren prywatny, ale ogólnie dostępny 24 godziny na dobę.

Dzień 3.
To był dzień na Dzikim Zachodzie. Cały spędziliśmy w parku rozrywki High Chaparral, niedaleko Varnamo. Jeden dzień w środku sezonu na wszystkie atrakcje wystarczył tak na styk. Jeździliśmy dyliżansem, pociągiem, płynęliśmy z miasteczka River Town parostatkiem do Meksyku. Wstąpiliśmy do indiańskiej wioski, zajrzeliśmy do składu Hudson Bay Company. Poznaliśmy Lucky Lucka i braci Daltonów, byliśmy świadkami napadu na bank i prawdziwej bitwy.
Wieczorem znaleźliśmy się nad brzegami jeziora Vattern. Przejeżdżając przez Husquarnę spotkaliśmy sympatycznego olbrzyma, który życzyl nam dobrej nocy.

Dzień 4.
Wyruszyliśmy wcześnie rano, bo przed nami była daleka droga. Podążaliśmy do fjordu, zaczynającego się w Soderkoping. Tam spędzilismy tylko chwilę. Przenieśliśy się do Stegeborga, gdzie przepłynęliśmy bezpłatnym promem na drugą stronę fjordu. Tam znaleźliśmy na swej drodze rezerwat Svensksundsviken. Fantastyczna trasa, kończąca się u stóp wieży obserwacyjnej.
Wieczorem dotarliśmy do przedmieść Sztokholmu.

Dzień 5.
Pierwszy dzień w Sztokholmie. Zaczęliśmy od Muzeum Wazy, następnie było Akwarium i Skansen z jego sympatycznym Zoo. Wieczorem podziwialiśmy oświetlone miasto z wysokości tarasu widokowego na wieży telewizyjnej.

Dzień 6.
To dzień szwędania się po mieście i jego kanałach. Najpierw zwiedziliśmy Ratusz, a zaraz potem wsiedliśmy na pokład statku wycieczkowego, cumującego tuż obok Ratusza. Po powrocie z rejsu przeszliśmy na starówkę i trafiliśmy na honorową zmianę warty pod zamkiem królewskim. Zwiedziliśmy zamek (dlaczego Szwedzi lubują się w takich ponurych wnętrzach?), Muzeum Tre Kronor, zbrojownię i powozownię z jej bajkowymi karocami i saniami. Chcieliśmy zwiedzić Muzeum Architektury, ale było zamknięte na czas remontu, więc wybraliśmy się na jeszcze jeden rejs statkiem i późnopopołudniowy spacer po starówce (jeszcze nawet zdążyliśmy do Muzeum Nobla). Dzień zakończyliśmy w lunaparku.

Dzień 7.
Wyjechaliśmy ze Sztokholmu do Drottingholm - rzeczywistej siedziby rodziny królewskiej. Cały zespół pałacowy wraz z Pałacem Chińskim (który mnie bardzo rozczarował), Teatem i całym parkiem znajduje się na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Następnym etapem był Skokloster ze swoim zamkiem i parkiem. A w drodze do Enkoping kilka razy zatrzymywaliśmy się w miejscach pełnych naskalnych rytów z epoki brązu.

Dzień 8.
Przez Enkoping jedynie przejechaliśmy zdążając do Avesty. Już z daleka z autostrady widać największego dalarnańskiego konia - betonowa figura wznosi się na 13 metrów i waży ponad 67 ton. Z daleka błyszczy mocną czerwienią. Koń to nie jedyna atrakcja miasta. Jest tam Martwy Wodospad (rzeka zmieniła koryto jakiś 7 tysięcy lat temu i z wodospadu pozostała jedynie pionowa skalna ściana i wyschnięty basen), Stara Wioska, nieczynna huta i kilka drobnych muzeów.
Tego dnia "zaliczyliśmy" też Silver Ring - trasę pełną byłych koplani i hut - żelaza i srebra.

Dzień 9.
W Orebro trafiliśmy na miejscowy zlot zabytkowych samochodów, który w rzeczywistości okazał się zlotem starych amerykańskich samochodów (z Europejczyków był jeden mercedes, dwa volva, jeden trójkołowy messerschmit i chyba ze dwa ople). Na każdym kroku widać, że Szwedzi lubują się w starych amerykańskich krążownikach szos.
Gdy napatrzyliśmy się na samochody i przesziśmy się po mieście, wyruszyliśmy do Karlsborga nad jeziorem Vattern. Czekał nas tam wieczorny spacer nadwodnym deptakiem.

Dzień 10.
Rankiem cofnęliśmy się kilka kilometrów i ruszyliśmy na szlak zwany Stenkalla w Parku Narodowym Tivenden. Szlak wił się pomiędzy, przez, na wskroś i w poprzek skał i skałek.
Po powrocie do Karlsborga zrobiliśmy sobie mały relaks na polu do minigolfa, co trwało sporą część popołudnia. Tak dobrze się bawiliśmy.

Dzień 11.
Z samego ranka znaleźliśmy się w Habo. Jest tam jedyny w swoim rodzaju kościół - cały drewniany, a w środku wygląda jakby stworzony między innymi z marmurów. A wszystko to tylko (a może aż?) farba.
Znów przejechaliśmy przez Husquarnę i dotarliśmy do zabytkowej wioski. Wszystko w niej trwa jakby zastygło w środku XIX w.
Popołudniu byliśmy już w Eksjo, jednym z najstarszych miast w Szwecji. W tym roku podobno obchodziło swe 600 lecie.

Dzień 12.
Kolejny dzień spędzony w całości w jednej miejscowości. Tym razem był to powrót do dzieciństwa. Vimmerby to rodzinne miasto Astrid Lindgren i siedziba parku jej imienia. Po uliczkach i ścieżkach prowadzących od jednego bajkowego miejsca do drugiego, kręciły się postacie z jej książek - Pippi, Karlson z Dachu, Emil, Dzieci z Bullerbyn, Ronja (ta mała córka zbójnika).

Dzień 13.
Na cały dzień zaszyliśmy się w środku lasu, gdzieś w górkach. Najpierw przeszliśmy się korytarzami nieczynnej, ale udostępnionej do zwiedznia, koplani, a zaraz po jej opuszczeniu zabraliśmy się za płukanie złota. Z zaciętością i uporem trwaliśmy przy korycie z patelniami w rękach do końca dnia. Od razu przyznam, że to co wypłukaliśmy, fortuną nazwać nie można. Zabawa i doświadczenie jednak było wspaniałe.

Dzień 14.
To już końcówka. W Kosta zajrzeliśmy do huty szkła. W Wenecji widzieliśmy powstwanie szklanych figurek, tutaj przedmiotów bardziej użytkowych - kieliszków i wazonów.
Tuż za miastem znajduje się jeden z licznych w Szwecji łosiowych safari parków. Tu nie można nie zobaczyć króla lasów.Po kilku rundach z parku wygonił nas deszcz. To drugi deszczowy dzień w czasie naszego pobytu w Szwecji.
Uciekając przed deszczem, a właściwie się z min wymijając, dotarliśmy przed wieczorem do Kalmaru. Po chwili zawahania (tych okolic nie mielismy w planie) wjechaliśmy na długi most prowadzący na wyspę Oland.

Dzień 15.
Ostatnie godziny w krainie łosia. Przejechaliśmy się trochę wzdłuż wyspy do Borgholm i z powrotem. Po powrocie do Kalmaru zwiedziliśmy zamek i przespacerowaliśmy się po mieście.
W Karlskronie byliśmy nieco wcześniej (dużo wcześniej), niż to było wymagane. Dokończyliśmy więc zwiedzania miasta. Do portu promowego pojechaliśmy dopiero, gdy zobaczyliśmy przypływający prom.
Już tylko odprawa, zakwaterowanie się na promie i ostatnie spojrzenie na Szwecję tonącą już w mroku.
I to był koniec naszej wakacyjnej przygody.